Motivasyonun en güçlü kaynağı dış değil, iç gözlemle yapılan sadeleşmede netleşir.
Kişisel hedeflere koşarken motivasyon dalgalanması yaşandığında çoğu zaman bir eksiklik değil, tam tersi bir fazlalık görülür: Etraftan duyulan onlarca dış ses, kısa vadeli heveslere odaklanmayı kolaylaştırır ama içten gelen nedeni susturur. Bunu ilk fark ettiğimde, yapılan işin gerçek sahibi olmak için bir günü tamamen dış etkenlerden arındırıp tek başıma çalışmaya ayırmıştım. Kalabalığın değil, kendi iç sesiyle neye zaman ayırdığına bakınca, aslında kendine söylenen vaatlerden hangisinin kandırmaca, hangisinin gerçekten içini kıpırdattığı ortaya çıkar.
Yeni başlayanların çoğu çevrenin beklentisine oyun kurmaya kalkışınca, motivasyonunu dışarıya rehin bırakır. Oysa sağlıklı yaklaşımla hareket edildiğinde, küçük denemelerle hangi işte süreklilik oluşuyorsa orada iç motivasyonun kökü açığa çıkar. En doğrusu, bir haftalık sadeleşmeyi deneyip kendi eğilimini çıplak gözle görmek; konuşmak değil, gözlemlemek. Doğru kaynak, çoğunlukla çığırtkan heveslerden değil, biriken huzurlu ısrardan doğar.