Proje yönetiminde metod ve araçlara takılıp insanı unutmak, en büyük fiyasko olur.
Proje yönetimi deyince herkesin kafasında bir metodoloji, bir sürü araç, güzel raporlar beliriyor. İyi de, temel sorun burada başlıyor zaten. Kafalar metodda, dökümanda ama insan faktörü ortada yok. İnsanlar işin merkezinden kayınca, teknolojinin güzelliği de kendini kurtaramıyor. Yanlış kişilere görev dağıtmak, olmayacak takvimlere evet demek; trajikomik bir alışkanlık halini aldı.
Ve geldi iletişimsizlik. Ekipler arası kopukluk, 'ben bildimci' yöneticilik... İşte o noktada proje değil, ego yönetiliyor. Proje başarısız olunca da suçu kimin üzerine atarsam kar, deniyor. Proje yönetiminde en büyük hata; insanı ve gerçekleri yok saymak. "İnsan her şeyin ölçüsüdür," diyen Protagoras’ı anımsayın.