Kodda okunabilirliğe giden yol, ilk adımda yavaşlatır ama uzun vadede tüm ekibi hızlandırır.
İlk denemede çalışan kod kolayca cazip gelir. Fakat asıl oyun, iki ay sonra o satıra tekrar bakıldığında oynanır. Her geliştiricinin yolun başında yaşadığı şey şu: Kendi yazdığı kodu çözemeyince başkasının işini zorlaştırdığına da emin olur. Yorum satırı ekleyip bırakmak kısa vadede iyi hissettirse de asıl çözüm o değil. Anlaşılır isimler seçmek, fonksiyonları üç beş satıra indirmek, gereksiz tekrarları temizlemek, bir anda kodu hafifletir. Bu alışkanlıklar, hata bulmayı ve ekipte el değiştirmeyi çok basitleştirir.
Zor yanı, başta iki katı zaman harcamak gerekiyor gibi hissettirmesi. Kolay tarafı, bir hafta sonra gelen değişiklik talebinde eski kodun hemen çözülmesi. Bir satırı yeniden yazmak yerine, o an bir isim veya açıklama düzeltmesiyle ilerlemek ileride saatler kazandırır. Kodun okunabilirliğini bir lüks değil, enerji tasarrufu aracı olarak görmek işi kolaylaştırır.