Kod öğrenirken ilk ayın en sık vakit kaybettiren tuzağı, pratik yerine boş ayar veya kurs seçimine gömülmek.
Yeni başlayanın ilk ayı genellikle alışıldık iki çukura düşer: Kafayı döngülere, değişkenlere değil, hangi editörü kullansam arayışına veya hangi kursun en iyisi olduğuna gömer. Kod yazmak yerine ekran rengine, açıklama satırına, klavye kısayoluna saatler kaybolur. Öğrenmeye değil, kurcalamaya çalışmak başta eğlenceli gelir ama ekran başında geçen boş saatlerin ardından sıkılma başlar.
En çok ilerleten yol koda dokunmak. Girilmemiş komut, atlanmış hata mesajı, elle yazılmamış satır aslında öğrenmeyi geciktirir. Günün çoğu zamanını kurulum ya da ayar yerine, 10-15 satırlık küçük örnekler, gerçek hata düzeltmeleriyle harcamak pratikte ilerlemeyi keskinleştirir. Ufak bir sayacı elle kurmak, rastgele bir hatayı gerçekten çözmek saatlerce video izlemekten hızlı yol aldırır.