Yapay zeka ile ilişki, insanın hataya yaklaşımı sayesinde yeni imkanlar açıyor.
Bir noktadan sonra insanlar, kendilerine söyleneni harfiyen yapan, sabırla her tür ihtiyaca koşan bir yapay zeka ile gerçek anlamda ilişki kurduklarını sanmaya başlıyor. Birlikte çalışırken en zorlayan an, insanın alışkanlıkları ile makinenin kuralcılığı çarpışınca ortaya çıkıyor. Mesela makineler, alışılmış bir hatayı sürdürmeye hiç yanaşmıyor; insansa ufak pürüzlere göz yumuyor, bazen bilinçli umursamazlık iyi sonuç veriyor. Buradaki çatışma, insanı kendi kararlarının sorumluluğundan kaçmaya itebiliyor.
Yapay zeka ile üretimde en verimli anlar, makineden gelen yanıtı tersyüz etmekle başlıyor. Şablonun dışına taşan, yanlış gelen bir öneri bir anda yeni bir fırsata dönebiliyor. Hataları otomatik düzeltmek yerine, o hatada neyin eksik olduğuna bakmak oyun değiştiriyor. İnsanın asıl avantajı, saçma gibi görünen cevaba tutunup oradan yeni bir yol bulmasında saklı. Gelecekte bu etkileşimde asıl farkı, makinenin verdiğiyle yetinmeyip, ona meydan okumak yaratacak.