Başta sürekli yeni yol denemek cazip gelse de, istikrarlı tek bir yönteme odaklanmak öğrenmede gerçek ilerlemeyi getiriyor.
Herkeste aynı örüntü: Yeni bir beceriye başlanınca ilk heyecanla hızlı ilerlemek istenir, sürekli yeni kaynakların peşine düşülür. O kısa sürede 'en iyi' yöntemi bulurum umudu bir noktada yorgunluğa dönüşür. Buradaki zor kısım, her yeni denemenin başta cazip gelmesi ama birkaç gün sonra aynı döngüye sokması. Hep yeni not tutma uygulaması, farklı anlatıcı, değişik liste yöntemi... Sonuç aynı: Bilgi dağılır, odak kaybolur.
Kendini tek bir yönteme zorlayıp tüm süreci onunla geçirmek, ilk başta kısıtlı gibi gelir ama birkaç haftada şaşırtıcı bir derinlik oluşturur. Bir yöntem seçip ısrarla o hat üzerinden gitmek, öğrenmede beklenmedik hız ve pratiklik getiriyor. Mükemmel yöntemi değil, sürdürebileceğin yöntemi seçmek ek bir yükü ortadan kaldırıyor. Kafadaki dağınıklık yerini küçük, tekrarlı ilerlemeye bırakınca fark edilir bir gelişme başlar.