Çoğu zaman esneklik adı altında karar almaktan kaçmak, ilerlemenin önündeki en büyük engel haline dönüşüyor.
Kendine esnek diyenlerin çoğunda aslında bir tür kararsızlığın izleri görülür. Yıllar içinde, her an yeni bir yol açılır ümidiyle net bir karar almak yerine, seçenekler açık kalsın diye geciktiren çok insan gördüm. Oysa en çok ilerleme, yeterince veri topladıktan sonra risk almaya cesaret edenlerde oluyor. Her yolu açık tutmak, kaçak dövüşmek gibi; ne tam bağlanmak, ne de net bir yol çizmek.
Bunu kırmanın yolu, bir noktada geriye bakmak ve hangi kararları erteleyerek zaman kaybettim demekle başlar. İşi, ilişkiyi, projeyi süründüren o anlar birikir. En basit çözüm: bir sonraki belirsizlikte, tek kriter "hangi adım şimdiye kadar erteledim" diyerek hareket etmek. Bazen en büyük fırsat, nihayet riskli gözüken seçeneği seçmekte açılır. O ilk net kararın ardından akış şaşırtıcı şekilde kolaylaşır.