DevOps ile büyük riskler yerini güvenli, hızlı ve alışkanlık haline gelen teslimatlara bırakıyor.
Takımda biri ilk defa kodu canlıya taşırken herkesin nefesi tutulur, çünkü çoğu zaman bir şeyler ters gider. Bir noktadan sonra şu alışkanlık oluşur: Kodu it, dua et, hata çıkarsa döndür. İşte burada DevOps devreye girer ve nefeslerin tutulduğu o anı sıradanlaştırır. Takım bunu ilk kez uyguladığında, hata çıktı mı ne zaman geri döneceğiz telaşı, yerini küçük ve sürekli güncellemelerin güvenine bırakır. Dağınıklık, panik ve geçici çözümler zamanla azalır.
Başlangıçta her şey daha karmaşık gelir; alışılan uzun, büyük teslimatlar yerini hızlı ve küçük adımlara bırakırken bazıları bu yönteme direnç gösterir. Çünkü geçmişte büyük kod yığınlarıyla baş etmek, bazıları için bir güç ölçüsü olmuştu. Oysa DevOps ile herkes daha şeffaf, daha sık iletişimde ve daha hızlı yol alır. Dağıtık sorunlar çıkar ama çözümler de anında gelir. En ufak iş bile otomasyona eklenir, manuel stresin yerini otomatik ve takip edilebilir bir süreç alır. En kritik fark, panik ve belirsizliğin yönetilmesinde; küçük adımlar güveni, hız da alışkanlığı diri tutar.