Evladım Bir Tarafın Acıdı mı?

Dünyanın en tatlı kokusu, en güzel sesini, en şahane nefesini, varlığında hatırlamadığımız, yokluğunda hiç unutmadığımız, ne yaparsan yap bu dünyada seni tek affedebilen, seninle ağlayan, seninle gülen, onsuz olamayacağını ancak onsuz olduğunda anlayabileceğin dünyanın en kıymetli varlığı anne…

Dil ne kadar döner, kelimeler ne kadar kifayet eder bilinmez…

Vaktiyle dünyaya gelmeye hazırlanan bir bebek varmış. Bir gün yaradanına sormuş:

Ya Rabbi Ya Rabbi beni dünyaya göndericeğini söyledin, hikmetinden sual olunmaz ama ben çok küçük, zayıf ve acizim. Bu dünya denilen yerde nasıl yaşayacağım.

Duyduğu ses ona demiş ki:

Merak etme, sana meleklerin içerisinden öyle bir melek seçtim ki o seni bekliyor olucak. Sana şarkılar söyleyecek, sana gülümsüyecek, sen onun varlığıyla sevgisiyle çok mutlu olacaksın.

Peki ben insanların dilini bilmiyorum onlar bana bişey söylediğinde nasıl anlayacağım?

Meleğin sana dünyanın en güzel sözlerini söyliyecek, sana konuşmayı öğreticek.

Ama ben onlar gibi iki ayağımın üstünde yürüyemiyorum ki!

Meleğin seni kucağına alacak, bağrına basacak, sana yürümeyi öğretecek.

Peki Allahım ben seninle konuşmak istediğim zaman napıcam?

O melek bana ellerini açıp bana dua etmeyi öğretecek.

Peki dünyada kötü insanlarda olduğunu duydum?

Korkma o melek kendi canı pahasına ne olursa olsun seni her türlü tehlikeden koruyacak.

Peki Allah'ım ben madem gitmek üzereyim, ama o meleğin daha adını bile bilmiyorum, onu nasıl bulacağım?

Hiç merak etme sen kendini onun sımsıcak kollarında bulucaksın.Adının da önemi yok ki;sen onu Anne diye çağıracaksın.

İşte bu anne: Sizi her dakika özleyen, sabahlara kadar yatağınızın başucunda bekleyen, üstünüzü örten, tek üzüntüsü sırık kadar olduğumuz için bize eskisi gibi sarılamamak olan anne…

Allah'ın peygamberlerini emanet ettiği, ama bizim nede olsa elimizin altında diye bir türlü kıymetini bilmediğimiz o dünyanın en kutsal varlığı…

Görüpte görmemezlikten gelen, biz hastalandığımız zaman nane limon kaynatan, kendi hastalandığı zaman çamaşırımızı yıkayan, gömleğimizi ütüleyen o en kıymetli melek…

Aşık olduğumuz zaman bizimle ağlayan, bizimle gülen, bizimle yatan, bizimle uyanan dünyanın en güzel patateslerini kızartıp, en şahane köftelerini yapan o varlık…

Geceleri kapı diplerinde sabahlara kadar gelmiyeceğini bile bile seni bekleyen, göz yaşını içine içine akıtıp yüzüne gülen , yastıklarda yorganlarda kokusunu aradığımız Anne…

Vaktiyle delikanlının biri çok genç çok güzel ama çok zalim bi kadına aşık olur. Kadın benim olsun diye yanıp tutuşmaktadır. Seni seviyorum diye sevgisini ilan ettiği zaman ispat et bakalım der kadın. Emret sultanım dediğinde o zalim elekçi Annenin kalbini istiyorum köpeklerime yediricem der.

Genç adam eve doğru yol alır ve göz yaşları içerisinde annesine durumu anlatır. Ana yüreği bu dayanabilirmi? Yeterki oğlum mutlu olsun der ve kalbini vermeyi Kabul eder. Hadi evladım çal bıçağı, gözünü kırpma der…

Delikanlı annesinin kalbini bir mendilin içine koyup yola çıkar. Yolda yürürken ayağı bi taşa takılıp ağzının üstüne düşer. Annesinin kalbide yuvarlanıp bi köşeye düşer.

İşte o an gayriihtiyari ahh anam diye bağırır canı yandığından. Annesinin mendilinin içerisindeki kalbi bir anda dile gelir:

EVLADIM Bİ TARAFIN ACIDI MI??